Onze Thé-Chantant zit er op

Onze Thé-Chantant zit er op. Weer een fijn optreden van Swing Close. Het was een ervaring die weer kan worden bijgeschreven in de annalen van Swing Close.

We stonden voor het eerst op het Amersfoortse poppodium, in de voormalige tandpastafabriek van Prodent. Vandaar de naam: Fluor. Geslaagde metamorfose naar een gemoedelijke theateromgeving.

“Heel Swing Close bakt” had ook een titel voor dit optreden kunnen zijn. Onze zangers en zangeressen hadden overvloedig in de aankleding van de thee (en koffie) voorzien. Allerhande cakes, koeken, appel-, kaneel- en chocoladegebak, bonbons en noem maar op. Niemand hoefde tekort te komen en niemand kwam ook tekort!

Na de soundcheck was het tijd voor een fotoshoot, door Tonny Huisman. De groepsfoto is dus weer up to date en alle Swing Closers staan weer met een recente foto op de website.

Zo was het intussen 3 uur geworden en konden we het optreden beginnen. “Get out of your lazy bed!” was de swingende binnenkomer. Gevolgd door de “warming up” door dirigent Ruben. En zeg nu zelf: bij wat voor concert wordt het publiek aan het zingen gezet? Ruben deed het met een toonoefening en een meerstemmig door koor en publiek gezongen “Spreek Nederlands met me—je t’aime”. Daarmee was de sfeer gezet en konden we verder! “MLK” en “Talen van mijn tong” zorgden al voor mooie afwisseling als inleiding op “Man in the Mirror”. Daarna de première van “Libertango”. Respect voor de solisten! “Zou zo graag en “Feeling Groovy” rondden het deel voor de pauze af.

Impressie van Thé Chantant: een optreden van Swing Close

Klik voor meer foto’s

Tijd voor “Tea with light refrehments”. Er was nog meer dan genoeg lekkers.

Na de pauze kwamen we terug met “Here’s to life”, voor de gelegenheid versterkt met oud-leden Wim en Wil. “River of dreams” en “Oceaan”, en dan de volgende  première: “Pendulum”. Bert Eerden zat met open mond te luisteren! Need we say more? Swing Close werd nu echt vrijgevig: alweer twee premières, te weten “Is dit nu later” en “Imagine”, John Lennon in een arrangement van Pentatonix. En dan blijkt de tijd voorbij gevlogen te zijn en breekt het slotnummer alweer aan: het swingende “Back it up!”

Applaus, buigen, applaus voor de techniek: Bram, en vragen om een toegift. Oeps, nog maar een keer “Feeling groovy”?  Uit het publiek werd “Kaap’ren Varen” geroepen, dus werd het “Mannen met Baarden”. Het is al gezegd: dit optreden van Swing Close was een ervaring die weer kan worden bijgeschreven in onze annalen.

In onze Agenda zie je waar en wanneer we optreden.

DIT ZIJN WIJ

Virtuele reis door Nederland, Klik op de poster voor foto’s

Niemand bij Swing Close weet precies hoe het werkt, maar toch lukt het iedere keer weer.

Een nieuw theateroptreden van SWING CLOSE rondom een verrassend en vernieuwend thema was weer klaar om te worden gelanceerd. Heette het eerst nog: “Kleur Bekennen…”, uiteindelijk werd het programma “Dit Zijn Wij” genoemd.

En zonder overdrijven, er is van alles en nog wat voor uit de kast gehaald. We gingen met het hele koor op een koude zaterdagmiddag naar een boeren landweg in Leusden, om een heuse clip op te nemen bij “Don’t You Worry ‘Bout A Thing“! Tijdens de voorstelling bleek die erg in de smaak te vallen bij ons publiek. En het was, zoals altijd, op de repetitieavonden gezellig hard werken om gaandeweg de gewenste klank te krijgen. En om de muziek te voorzien van ondersteunende choreografie. (Leverde soms wat steunende koorleden op, maar ja….). En niet te vergeten de repetitie in de Hooglandse spiegelzaal (boven de sportschool).  Bij dit optreden zou echt weer alles bij elkaar komen: de muziek, de choreo, de kleding en, niet te vergeten, de filmpjes, de multimedia. Binnenkort zullen de eerste foto’s en filmpjes op deze website en ons facebook verschijnen.

Een heuse PR-campagne leverde weer een schitterende poster op, geproduceerd door Ivar van Loen naar tekeningen van Riet Bessels en een foto van de Eem, gemaakt door Arnold, en de ondertussen gebruikelijke promo op YouTube.  En natuurlijk de interviews van Gert voor “De Stad Amersfoort” en “Radio Soest”.

  

Ons vaste publiek heeft er natuurlijk al lang enigszins een idee van wie wij zijn, maar toch hebben we ook voor hun een paar onbekende facetten over het voetlicht kunnen brengen.  Nummers als “Take Me To Church” en “Human” zijn toch tamelijk anders dan wat we eerder deden. En de grotere inzet van koorleden als instrumentale begeleiding gaf ook een nieuwe impuls. Marlies (gitaar en bas), Gert (gitaar), Carina (harp) Caspar (bas), Saskia (hammondorgel), om maar wat te noemen. Dus nieuwe songs, nieuwe stijlen, nieuwe arrangementen, zelfs nieuwe kleding in vaderlandse kleuren!

Wij vonden het weer een prachtig programma. Bij tijden hilarisch (Zitten in de Trein, van Yentl en De Boer), bij tijden melancholiek (Smile, van Charlie Chaplin), Swingend (Streetlife, van Randy Crawfort), verstild (Der Wi Ris) of uitbundig (Kaap’ren Varen, trad/Fungus, met een twist van Ruben) We hebben het programma tweemaal mogen spelen in “De Lieve Vrouw” en een keer, bij wijze van try-out, bij ABRONA.  Delen er uit gaan we nog opvoeren voor Verpleegtehuis “De Lichtenberg” en tijdens struinen door de tuinen.

Geniet nog even van onze hommage aan Ramses: “Laat Me“.

Wie LEF toont is niet Laf!

Het kan voorkomen dat zelfs een groep als “Swing Close” een iets serieuzere snaar aanslaat.

Natuurlijk op de gebruikelijke luchtige toon, maar toch. “Heb je het lef dan is het nooit te laat Om te beseffen dat het zo niet gaat” zong Karin Bloemen. En “Swing Close” bouwde dat thema uit tot een avondvullend programma dat stond als een huis. De grosso modo geslaagde try-out bij Abrona bracht nog wat “pijnpuntjes” aan het licht.

Klinkt toch al wel lekker1 Maar goed, die paar puntjes konden dus op de volgende donderdagavonden mooi worden gladgestreken.

Ondertussen werd ook de promotie van LEF! ter hand genomen. Multimediair! De poster werd weer uitgewerkt door Ivar van Loen (zie boven). Tijdens het koorweekend kwam Eduard de Boer voor een fotoshoot naar Driebergen (zie elders op de website). En op YouTube verschenen filmpjes die via de diverse nieuwssites te benaderen waren.

De premiere en de daaropvolgende matinee waren dan ook uitvoeringen waar we met genoegen op kunnen terugkijken. Een veelgehoorde opmerking vanuit het publiek: “Ik heb me geen moment verveeld: wat een afwisselende voorstelling!”. En dat geldt zowel voor de songs als voor de verbindende scetches! Zoals “Het traumatiserende kantoor”…..

Met onze zangers terugkijkend merkt Sonja op: “Als ik aan Lef denk, komt het volgende bij me op: “Een voorstelling die voelde als een warme jas””. Bas citeert “Nature Boy”: “The greatest thing you’ll ever learn is just to love and be loved in return.” Deze voorstelling had volgens Letty een “Fijne sfeer en (eindelijk weer eens) een verhaal!”. “LEF” stelt Gert “- Een dapper concert. Het was meer dan alleen mooi zingen; je moet er ook iets voor durven.” En dat was aldus Dori “Jezelf laten zien door jezelf te vermommen!”.  Arnold vult aan: “Lef staat voor mij voor een mooie voorstelling over hoe bevrijdend het kan zijn als je lef hebt om in het diepe te springen en alles los te laten.” Door Maj geïllustreerd: “Het was een voorstelling vol energie, waarbij de boodschap volgens mij uiteindelijk op iedereen van toepassing is :-)”. Dus, besluit Klaas: “Soms is er net zoveel LEF nodig om te blijven doen wat je doet als om rigoureus te veranderen; zo blijven wij graag zingen!!”. En met dat alles kan Chris het alleen maar eens zijn!

Herbeleef LEF! nog eens met de fragmenten van ons concert in “De Icoon” op onze facebookpagina.

Een Leven Lang!

Wat echt mooi is, blijft een leven lang mooi! Om dit programma aan te kondigen werd voor de affiches voor het eerst samengewerkt met grafisch vormgever Ivar van Loen. En als try-out konden we een benefietconcert voor de voedselbank verzorgen. In de hoop dat klanten daarvan er niet hun leven lang afhankelijk van zullen zijn….

       

En voor de microfoons van ziekenomroep “De Golfbreker” kregen Arnold en Chris de gelegenheid om via de ether “Een Leven Lang!” bij het publiek onder de aandacht te brengen.

Luister hier hoe ze het daarvan hebben afgebracht.

Op zaterdagavond 3 oktober 2015 was de première in Theater De Lieve Vrouw. Met een geheel nieuwe voorstelling onder begeleiding van dirigent en arrangeur Ruben van Keken. ‘Een leven lang!’ We namen het publiek mee in de verschillende fases van het leven, met veel bekende pop-, Jazz en Nederlandstalige nummers. Een medley van game melodietjes, zoals Supermario! Of  “The Garden” van Bobby Mcferrin. Maar ook “With You (On the Other Side)” van Matt Simons. Naast zang ook de gebruikelijke aandacht voor presentatie, zoals bij een medley van dance-hits uit de 90’s. De Amersfoortse muziekliefhebber met zin in een avond uit kon de Lieve Vrouw met veel energie na “Een Leven Lang!” weer verlaten!

Een foto impressie van ons “Een Leven Lang!” vindt u bij het beeldmateriaal.