Swing Close in de huiskamer

Begrijp me niet verkeerd.

Ik treed graag op in een theater, en het warme gevoel na een optreden in “De Lieve Vrouw” is echt! Maar dan: de huiskamer; pantoffels, koffie met of zonder cognac, krantje, veiligheid, geborgenheid. Om in die ambiance te mogen optreden voor een publiek dat komt gluren bij de buren, en deelt in het huiskamergevoel, dat geeft aan het geheel een intimiteit dat het theater nooit kan benaderen. De tastbare aanwezigheid van gezinnen die komen luisteren. Kinderen die Ruben assisteren, wat lekkers te drinken voor je inschenken tussen de blokjes door.

Gluren bij de Buren, drie keer de huiskamer van Bas en Ellen vol mensen, drie keer applaus en toegiften. Maar ook, in diezelfde intimiteit met het publiek, het afscheid van onze Iris. En dan ontdekken dat het publiek het zelf hooglijkst waardeert hierbij te worden betrokken en het enigszins gebrekkige “Seaside Rendez-vous” omwille van het moment met applaus beloont. Heerlijk; Bas, Ellen, Barnabas, Lazlo: ontzettend bedankt voor jullie gastvrijheid!

En dan nu: onze eigen “huiskamer” in de vrije school,

het toneel van ons jaarlijkse “Vrienden van Swing Close Concert”. Hoe kunnen we 2014 beter beginnen dan met een optreden voor onze closest friends! Lekker informeel en interactief optreden. Door het hele koor en door individuele leden solo, in duetten, trio’s,  kwartetten, etc. Daniëlle en Bas, ieder solo met pianobegeleiding door Ruben. Arnold solo met harpbegeleiding door Carina (en in het Russisch!). Sara solo met gitaarbegeleiding door Gert, de mezzo’’s met hun vieren, sorry(!), drieën, Steffi, Liesbeth, Gert en Chris waren met z’n vieren, maar dan drie keer. Een hilarische “Dinner for One” door Wil en Marlies, ingeleid door Klaas. Verrassend hoe Sonja “Ne me quitte pas” tot een ode aan prinses Beatrix wist om te vormen, en ga zo maar verder. Bij voorbeeld over Daniël, formidabel met Letty, en Ruben, solo met een tribute aan Maarten van Roosendaal.

Geniet nog eens na in de estate van Miss Sophie!

Nog even voor de duidelijkheid, het was voor onze grootste fans. Voor iedereen die Swing Close een warm hart toedraagt. Voor medewerkers van voorgaande programma’s, oud leden, ereleden, adspirant leden, zij die hand en spandiensten hebben gedaan, of dat ooit van plan zijn geweest. Er waren er ruim 50. Ze werden meteen vakkundig door Ruben aan het werk gezet. Bij het eerste nummer al: “The word is on your lips!” – “Say the word!”. Het was een geweldig feest, wat een kick, en menigeen bleef na afloop nog wat drinken en kletsen. Wat mij betreft: de combinatie van dopamine en alcohol (afgerond met cognac en een sigaar in de huiskamer van Wil) garandeerde een latertje!

PS, Dopamine wordt onder bepaalde omstandigheden in de hersenen aangemaakt en het speelt een grote rol bij het ervaren van genot, blijdschap en welzijn.

Groetjes

 Chris
Boekenlegger op de permalink.

Reacties gesloten.