Geschiedenis

In Amersfoort bestond van ouds her een rijke schakering aan traditionele mannen-, vrouwen en kerkkoren.

Daar kwam in 1973 een genre bij. Bert Eerden en een groep enthousiaste zangers en zangeressen introduceerden met de “Vocal Group Amersfoort” een nieuw fenomeen : het close-harmony zingen.

In haar binnenkort 45 jaar bestaan heeft Swing Close zich regelmatig verjongd. Begonnen met meer dan 40 leden, bleek het ideaal 24, het huidige aantal, verdeeld over 8 stemgroepen. Maar ook het repertoire, de aankleding, en niet te vergeten de directie. In 1998 gaf Bert Eerden het dirigeerstokje over aan Martin van Opstal, die op zijn beurt weer plaats heeft gemaakt voor Ruben van Keken. De naam werd in 1998 gewijzigd in VGA Swing Close. Dat werd in september 2006 definitief gewijzigd in: Swing Close. Want dat is de stijl en de sfeer van de groep.

Vanaf het begin legde de “Vocal Group Amersfoort” zich toe op de lichte muziek; van musicalsongs tot experimentele close harmony arrangementen, en van Engelstalige main-stream jazz tot Groningse volksliedjes. Daar kwamen Afrikaanse liederen, Latijns-Amerikaanse hits en hedendaagse Nederlandse popsong-bewerkingen bij. Ook het theatrale aspect werd belangrijker; muziek is per slot van rekening niet alleen om naar te luisteren maar ook om naar te kijken.

Optredens

De Vocal Group trad op in de regio Amersfoort en bij evenementen, muziekfestivals, intercityconcerten in het land. Uit persoonlijke contacten vloeiden zelfs buitenlandse concertreizen voort. Zodoende stond de VGA “Swing Close” op de meest uiteenlopende plekken: op de rondvaartboot van de Amersfoortse Waterlijn, in grote en kleine Nederlandse theaters, in Wales en in een Beierse biertent in Duitsland. Dus: binnen of buiten, op een podium in het water, in een kerk, op een station of een café, bovenop de Koppelpoort of op straat tussen de geraniums, wij houden van diversiteit!

Onder Martin van Opstal legde Swing Close zich meer en meer toe op het perfectioneren van de klank en dynamiek. In de vernieuwde stijl werd onder andere deelgenomen aan Jazz in Amersfoort, Keistadfeesten, Havikconcerten en een aantal meer besloten concerten. In Martin had de groep niet alleen een dirigent maar ook een arrangeur met een herkenbare eigen stijl. Na 10 jaar vond Martin het tijd om een andere richting op te gaan en besloot hij te stoppen met Swing Close.

In die tien jaar is Swing Close muzikaal flink gegroeid maar was ook toe aan een nieuwe uitdaging. Pianist Ruben van Keken bleek de aangewezen persoon om die te bieden. Ruben vervult dus minstens een dubbele functie: pianist en dirigent. Daarbij blijkt hij een begenadigd arrangeur te zijn, de arrangementen op Mr. Bojangles, Stranger in Moscow, Baba Yetu, Everything en vele andere zijn van zijn hand! Met Ruben is Swing Close opnieuw een frisse jonge weg opgegaan en zingt nu ook Popsongs.

Het koor heeft ondertussen zijn 40-jarige bestaan gevierd, en is meer dan ooit klaar voor de toekomst. Onze wens? Dat de komende tien jaar maar net zulke mooie momenten mogen kennen als de afgelopen (bijna) 45 jaar.

De CD “I’ll be seeing you” is verkrijgbaar zolang de voorraad strekt. Ook de CD “Without a Song” t.g.v. het 25-jarig bestaan is nog beperkt verkrijgbaar.

Reacties gesloten.